“As iemand nie in die krag van die naam van Jesus glo nie, ken hulle nie mý God nie.” Dít is die woorde van mnr. Xavier Moll (33) nadat sy pa, Jacques (64), koelbloedig vermoor en sy ma, Genene (58), en ’n buurman, mnr. Nic van den Bergh (51), in […]
Naam van Jesus het my lewe gered, sê seun ná aanval Read More »
Hoe begin mens getuig van iets so groots, so wonderliks, so asemrowend as wat die pasafgelope naweek gebeur het in ons land, op ‘n nederige boer se plaas, in die hartjie van Natal. Mense, ek kan julle nie als beskryf nie, woorde kan nie vasvat wat gebeur het nie, foto’s is te min! Nogtans sal ek probeer en hoop dat julle harte, siele en gees so geraak sal word soos wat ek seker is 60 000 mans s’n geraak was die naweek. Die Here Leef!!! Daardié 3 woorde kan julle maar aan vashou, want dit is waar!!
Die van julle wat nie die Rapport gister gelees het nie en dus vir die van julle wat skaamtelik onbewus was en onbewus is oor wat ek hier skrywe sal ek dit dan kortliks verwoord en saamvat. (Net so tussen ons, die Rapport het nie eers ‘n tiende saamgevat wat regtig gebeur het nie) Angus Buchan, die skrywer van Faith like Patatoes, ‘n groot Christen, nederig, liefdevol en Godsvreesend, het hierdié naweek, met die bystand van menigte mede-gelowiges, ‘n sametrek vir mans van Suid-Afrika op sy plaas gehou. Om dit verder terug te neem, dit het begin ‘n paar jaar terug met 14 mans, toe 240 mans, daarna 1200, verlede jaar het hul vir 4000 of 5000 voorsien toe daag daar 7000 op, vanjaar het hul vir 30000 mans voorsien… mense, toe kom daar 60000! Die konferense – Mighty Men’s Conference 2008, Greytown, Shalom farm.
So kom tel Kurt en Corné my Donderdag middag ongeveer 17h45 op. Ons besef dit is ‘n lang afstand wat gery moet word, maar gelukkig het Corné se pa sy kar beskikbaar gestel, ‘n Opel ek weet nie wat nie, maar die ding ry nogals lekker. Die draadloos word oopgedraai en die twee pakke CD’s word uitgehaal. Soveel Gospel CD’s het ek nog nie bymekaar gesien nie. Ek besef dadelik, hier ry ek in die regte kar. Natuurlik is Kurt en Corné totale vreemdelinge vir my, maar ons vind dadelik aanklank bymekaar, want ons is broers en oppad om Die Here te gaan ontmoet.
Ons is nog nie eers verby die tonnel nie, en Kurt se maag begin grom. Hy begin praat van kakkerlakke en al wat ‘n ander ding is wat sy lewe terroriseer, goed wat liefs nie in hierdié brief geuiter moet word nie. Ek dink bymyself, ‘n man wat so openlik oor kakkerlakke kan praat en nogsteeds honger is, moet nogals, wel, honger wees. Hy maak sy verskeerde Pick-N-Pay coolbag oop en so waar, Die Here het voorsien. Toebroodjies met ham, kropslaai en tamaties, samoosas, frikkadelle, vleispasteitjies, en dan sy gunsteling – Tjoklits. Dat my tande nie uitgeval het na die naweek nie is ‘n wonderwerk op sy eie. Heel beskaafd begin hy links en regs die goed uittedeel en soos ‘n goed gemanierde Afrikaner seun maar is, kan mens mos nie ‘n gegewe perd in die bek kyk nie, jy sê maar dankie en begin eet! Corné, so beskaafd soos wat hy is, peusel maar so saam, maar sy oë is diep gevestig op die pad wat voorlê. Dis nou al donker en die trokke loop lang spore voor ons.
My getuienis van die Mightymens Conference Read More »
Greytown
Dit het begin met 240 mans.
Verlede jaar was daar 7 000.
Dié naweek het 60 000 mans na die dorpie Greytown opgeruk
om te luister na die prediking van ’n aartappelboer.
En amper soos met die aartappeloes gebeur het in Faith
like Potatoes, dié boer, Angus Buchan se lewensverhaal, het die opkoms by die
Mighty Men-konferensie (MMC) op sy plaas, Shalom, alle verwagtinge oortref.
Teen Vrydag het die motors meer as 22 km tougestaan in die
grootste verkeersknoop tot nog toe in dié stil KwaZulu-Natalse dorpie. Party
mans het meer as ses uur gery aan die 80 km van Pietermaritzburg na die plaas.
Selfoontorings was oorlaai vanweë die sowat 35 000 van
hulle wat hul tente op Buchan se plase opgeslaan het.
Die konferensiegangers was van regoor die land en so ver
as Namibië,
en
Sowat 130 mans het spesiaal uit Australië gekom.
In ’n stadium was daar kommer oor die dorp se brandstof-
en kosvoorraad. In ’n SMS-ketting is gevra dat mense bid dat die verkeersknoop
uitgestryk word.
60 000 mans ruk op Read More »
Ons dien voorwaar ‘n fantastiese God vir wie niks onmoontlik is nie!! Hierdie briefie is net om te vertel van die wonderwerk wat ek beleef het, en aan God al die eer daarvoor te gee! Die afgelope Woensdag, 9 April, het ek beleef wat seker enige ma se grootste nagmerrie
Seuntjie uit die dood uit opgewek Read More »
“Sê Jesus moet sommer hier by my kom lê.” Dít was die woorde van klein Kata Byleveld (5) aan ds. Schalk Kotzé toe hy Saterdagmiddag, die dag voor haar dood, vir haar ’n gebed in die huis van haar ouers, mnr. Mannetjies en mev. Lizelle Byleveld, gedoen het. “Sy het
Kankerlyertjie het baie mense se lewens geraak Read More »
Throughout our lives we are blessed with spiritual experiences. Some of
which are very sacred and confidential, and others, although sacred, are meant
to be shared.
Last summer my family had a spiritual experience that had a lasting and
profound impact on us, one we feel must be shared. It’s a message of love. It’s
a message of regaining perspective, and restoring proper balance and renewing
priorities. In humility, I pray that I might, in relating this story, give you
a gift my little son, Brian, gave our family one summer day last year.
On July 22nd I was en route to
all so very ordinary, until we landed in
for a plane change. As I collected my belongings from the overhead bin, an
announcement was made for Mr. Glenn to see the United Customer Service
Representative immediately. I thought nothing of it until I reached the door to
leave the plane and I heard a gentleman asking every male if they were Mr.
Glenn.
At this point I knew something was wrong and my heart sunk. When I got
off the plane a solemn-faced young man came toward me and said,
“Mr. Glenn, There is an emergency at your home. I do not know what
the emergency is, or who is involved, but I will take you to the phone so you
can call the hospital.”
When a man came late for the conference, he decided to take a picture from the outside. It was dark and there were no lights. Some time after the conference he had the film developed and he was pretty much astonished to see this developed photo. Scared of what people
Mighty Men Conference 2007 Read More »
A few years ago I worked for a company that sent me out on the road to some of their remote sites to do maintenance work. These sites were, for the most part, open fields approximately 100 to 160 acres in size. On these sites were huge piles of metallic ores such as manganese, beryllium, chromium, ferrochrome, and many others. Occasionally, these fields would have to be mowed and the buildings would need repairs, so I would go out and do the repairs, and if the weeds and grass hadn’t gotten too much out of control, I would use a tractor with a brush hog type mower and cut it back down. Sometimes though, I’d have to call contractors to come into the fields to mow the waist-high grass and weeds with their heavier equipment.
This one particular site was in an isolated area of central
The Gnat (small biting fly) Read More »
Ds. Jalize Uys preek nie net meer oor hande uitsteek nie.
Sy het van die preekstoel in die NG Kerk afgeklim en maak haar hande vuil met sement. “Nié bakstene nie,” beklemtoon sy.
“Ek sien lig vir ons land se onmoontlike behuisingswaglyste. Moladi, ons boumetode, pak ál die probleme: Hoë boukoste, lang tydsverloop voor die voltooiing van projekte, onbetroubare arbeid, swak gehalte.
“Min of meer veertien dae van fondament tot intrek, maar met sterker mure en ’n stabieler struktuur as met baksteenmure.”
Uys, wat die afgelope sewe jaar in die korporatiewe omgewing gewerk het, sê sy en haar maatskappy, Uneedo Construction, meen ’n oplossing vir ons huisnood ís moontlik.
Dominee verruil kansel vir troffel Read More »
Elke keer wat ek deur hierdie dorpie gery het, het ek ‘n innige gevoel van jammerte beleef vir die mense wat daar gewoon het. Ek het kliënte in De Aar gehad en dit het meegebring dat ek gereeld deur Philipstown moes ry.
Ek kon die gevoel wat ek beleef het nie verklaar nie, en dit was op ‘n tydstip wat ons baie aktief betrokke was in ‘n sangbediening. ‘n Hartsbegeerte het begin ontwikkel om op die dorpie te bedien. Soos die tyd aangeloop het, het die gevoel nie weggegaan nie en die Heilige Gees het ons as gesin gelei en ons het begin om voorbereidings te tref en voorbidding te doen om daar te gaan bedien. Wat ons gedoen het was om pamflette te druk wat dit adverteer het en die idee was om dit te versprei in die dorp self.
Uitreik in Philipstown Read More »
