Testimonies / Getuienisse

GREYTOWN. – “Ek is deur Jesus van die randjie van die dood teruggebring.“ Foto Brendan Croft Só het die evangelis Angus Buchan gisteroggend tydens die laaste sessie van die Mighty Men-konferensie aan ‘n skare van tienduisende gesê oor die dramatiese vorige dag toe hy twee maal inmekaargesak het. ‘n Klaarblyklik […]

JOHANNESBURG. – Die 10-jarige seun van Kestell wat Dinsdag in Potchefstroom ernstig in ‘n rugbywedstryd beseer is, se toestand het “te danke aan gebede” drasties verbeter. Die familie van Willem Jacobs van ‘n plaas in Aberfeldy, Kestell, en leerling aan die Laerskool Truida Kestell op Bethlehem, meen sy spoedige verbetering

Die Here het my vandag uit ‘n situasie gehelp, waar ek as mens, sonder Sy hulp, definitief nie sou oorleef het nie. Ek besef na vandag se gebeure, dat my taak op aarde nog nie voltooi is nie en dat God ‘n plan het met my lewe. Op hierdie oomblik weet ek nog nie wat die plan is nie, maar ek is oortuig daarvan dat ek ook dit binnekort  sal weet.

Wat het met my gebeur?

Ek het ongeveer 9 uur vanoggend, terwyl ek eintlik in die Kerk moes wees, maar “te moeg” was omdat ek gister Pretoria toe en terug moes ry, my waterpomp gaan aanskakel.

Toe ek die krag aanskakel het ‘n elektriese stroom my onmiddelik na die vloer, wat van growwe beton gemaak is, geruk. Die kragbron is 380 Volt. Ek het op my rug gelê en gespartel om weg te kom van die elektrisiteit wat deur my liggaam vloei, maar kon nie. Ek het onthou dat ek my hande moet oophou sodat ek nie ‘n geleier vasgryp nie. Omdat die pomp aan’n tydmeganisme gekoppel is wat op 10 minute gestel was, het ek later besef dat as ek vir 10 minute kan uithou, die elektrisiteit self sal afgaan. Ek het baie tyd gehad om te dink maar kon myself nie bevry nie. Een van die dinge waaraan ek gedink het, was dat ek nie gereed is om dood te gaan nie, omdat ek nog baie moet doen voor my drie kinders groot is. Ek het nietemin in elk geval aanhoudend gespartel om weg te kom. In die begin het dit gevoel of ek die elektrisiteit sal kan hanteer, maar later kon ek nie meer uithou nie en moes ek my bewussyn vir ‘n kort tydperk verloor het.

Wat nou met nabetragting vreemd is, is dat ek bewus was dat ek my bewussyn verloor het, dat dit donker voor my geword het en ‘n salige rustige gevoel sonder die elektriese skokke oor my neergedaal het.

Meteens het ek weer die ondraaglike skokke ervaar en (ek dink) my oë oopgemaak. Skielik het ek besef dat ek die Here moet aanroep en geskree:”Here, Here kom help (of red- ek is nie seker nie) my“

Vir nog enkele oomblikke het ek die skokke ervaar en toe het die wonderlikste gebeuternis van my hele bestaan plaasgevind. ‘n Skaduwee het oor my gekom en ‘n gestalte of wese het reg voor my gestaan. Ek kon nie ‘n gesig sien nie maar het die vorm van ‘n mens met ‘n swaar jas(mantel) gesien. Die kleur van die jas was dof-groen. Ek het ook op daardie oomblik ‘n ervaring van gelukkig-tevrede gevoel. Die volgende oomblik, sonder dat ek opgestaan het, het ek myself op my bene ongeveer 3 meter weg van die kragbron bevind en besef dat ek bevry was. Die wese was nie meer daar nie. Die krag was nogsteeds aangeskakel. My mond was vol bloed en ek het dit uitgespuug. Ek het onmiddelik geweet dat my redding die werk van die Here is en Hom daarvoor bedank. Ek het ook die gevoel gekry dat ek nie nou sal sterf nie, maar die Here nogtans gevra om my te help loop tot by die huis omdat ek baie swak was (ongeveer 100m vër) Ek kan onthou dat ek wel huis toe gestap het waarna my vrou my hospitaal toe geneem het.

Afgesien daarvan dat ek mediese hulp nodig het en fisies uitgeput is ,voel ek emosioneel opgewonde oor die gebeure van vandag en het onmiddelik my ervaring met almal wat ek teëgekom, gedeel. Dit voel soos ‘n wonderlike voorreg wat ek ervaar het.

Met nabetragting kan ek nie sê of dit God, ‘n engel, ‘n gerib of wat ookal was wat my gered het nie. Ek het ook nie hande of arms gesien of ervaar dat ek opgetel was en op my bene geplaas is nie. Dit maak ook nie aan my saak nie want ek weet dit was die werk van God. Wat die grootte van die wese was, het ek ook nou mooi oordink. Die mantel was tot op die grond, met deursnee van ongeveer 2 meter heel onder. Ek het geen ledemate gesien nie. Die mantel het soos in die geval van ‘n mens nouer geword na bo. Ek het onder die dak gelê en die wese moes buite reg teen(voor) die dak wat 3 meter hoog was, gestaan het. Omdat ek nie die boonste gedeelte gesien het nie aanvaar ek dat die wese heelwat langer as 3 meter was, miskien 4 meter.