As jy sat is daarvan om soos ‘n slagoffer te voel, lees die volgende: ‘Ek wil nie meer so voel nie. Ek het gedink ek sou beter voel as my seer hulle lewens raak. Ek het nie. Ek het gedink ek sou beter voel deur hulle gedurig daaraan te herinner. Ek het nie. Ek het gedink om aan almal te sê wat hulle aan my gedoen het, my beter sou laat voel. Dit het nie; ek het vriende verloor en my seer brandend gehou. Ek het gedink as hulle net sou erken hoe verkeerd hulle was, ek beter sou voel.
Hulle het nie, dus het ek net slegter gevoel. Ek het gedink as ek net kon verstaan waarom ek in sulke verhoudings betrokke raak, ek beter sou voel. Ek het boeke gelees en met terapeute gepraat. Dit het ook nie gehelp nie, want ek het net ander kwessies ontdek wat ek nie kon hanteer nie. Ek het gedink dat tyd die wonde sou heel. Dit het gehelp, maar nie gesond gemaak nie. Ek het gedink ek sou beter voel deur te verhuis en ‘n ander pos te aanvaar. Ek het nie; slegs my adres het verander, nie my innerlike nie.
Uiteindelik het ek twee dinge gevind wat gehelp het – ook nie oornag nie, maar geleidelik soos ek my daarop toegespits het. Eerstens, ek het besluit om te vergewe, aanhoudend, totdat die verlede my nie meer kon beheer nie. Tweedens, ek het na God geroep, “Bring my terug en herstel my.” Hy het. My troebel insig het verhelder en my gebroke hart het herstel. Waarom? Want, uiteindelik, het herstel soveel meer vir my ingehou as om ‘n slagoffer te bly.’
Bron : Radiokansel
