Jesus het aan ons opdrag gegee om te gee en te ontvang; daar moet ‘n gesonde balans tussen die twee wees. Sy opdrag om te gee, spreek ons inherente selfsug aan. Sy opdrag om te ontvang, bring ons onder die besef van ons eie tekortkominge, asook ons afhanklikheid van God en ander mense. Dit is vir sekere mense moeiliker om te ontvang as te gee. Ons het geen probleem daarmee om insig, hoop, aanmoediging, advies, ondersteuning, geld en selfs onsself te gee nie. Ons grootste uitdaging is om met grasie te ontvang, want deur te ontvang, erken ons ons afhanklikheid van ander.
Tog is dit deur te ontvang dat ons aan die skenker wys dat hy of sy iets waardevol het; ons voeg daardeur ook waarde aan die skenker se lewe toe. As iemand iets aan my skenk wat ek heeltemal ignoreer, het ek dan waarlik die geskenk ontvang? As iemand ‘n idee aan my gee, maar ek oorweeg dit nie eens nie, word die gebaar enigsins waardeer? As vriende aan my voorgestel word en ek ignoreer hulle, word hulle hoegenaamd aanvaar?
Om met grasie te kan ontvang, is ‘n kuns. Dit laat ander mense in ons lewens toe; ons kan selfs van daardie mense afhanklik word. Dit verg nederigheid om te erken, ‘Ek het jou nodig; jy maak van my ‘n beter mens; sonder jou sal ek nie die persoon wees wat ek wel is nie.’ Te veel mense word so seergemaak omdat hulle geskenke nie waardeer word nie, dat hulle heeltemal toeklap. Vra God dus vandag om jou te help om met grasie te ontvang.
Bron : Radiokansel
