Die derde hindernis op pad na beantwoorde gebed is – sonde! Lillian Pearsall sê: “Toe ek ‘n telefoonoperateur was, het ‘n kliënt oortyd gepraat in ‘n langafstandoproep vanaf ? telefoonhokkie. Selfs na my vriendelike herinneringe, het hy steeds geweier om die munte vir die oortyd te betaal. Nee, hy het woedend die foon neergegooi. Na ? paar sekondes bel hy terug – ‘n bietjie kalmer. ‘Operateur, laat ek asseblief uit die foonhokkie kom – Ek sal betaal, laat my net uit!’ Blykbaar het hy homself toegesluit en gedink dat ek die deure van die foonhokkie beheer. Hy het die oortydgeld met graagte betaal, en ná my advies die foonhokkie se deur ? harde skop gegee en uitgekom.”
Onbelyde sonde sluit ons toe en sluit God uit. As daar versteekte sonde êrens in ons harte is, kan ons nie met selfvertroue bid dat God ons gebede sal beantwoord nie. Maar, as ons Hom vra om ons sonde openbaar te maak, sal Hy. Wanneer ons dit doen, moet ons dit hanteer indien ons die kommunikasiekanale na God wil oophou. As God ons aan ? situasie herinner waarin ons nie die regte ding gedoen het nie, kan ons dit nie net onder die mat vee nie; maar ons moet dit erken en sy vergifnis ontvang.
Wat ons ‘klein dingetjies’ noem, groei tot sondige gewoontes en lewenspatrone. Wanneer God ons sonde aan ons openbaar, moet ons berou hê en daarmee ophou. Ons moet Hom onmiddellik ernstig opneem! Dit beteken dat ons alles in ons mag sal doen om seker te maak daar is geen obstruksie in ons verhouding met Hom nie. Op daardie manier sal ons gebede verhoor en beantwoord word.
© Radio Kansel 2008 (www.radiokansel.co.za)
