|
Written by Johann de Jager
|
 Gedurende ‘n grenskamp in 1989 word almal deur die dominee aangemoedig om huis toe te skryf want die mense by die huis kla hulle nie weet wat aangaan en of hulle mense darem nog “oraait” is nie. Huistoe skryf was vir my altyd lekker en ek het altyd elke dag ‘n bladsy of twee geskryf en dan met een brief so ‘n hele oorsig gegee van dinge daar bo. My briewe was altyd positief want ek wou beslis nie nog vir Zelda meer bekommerd maak as wat dit nodig was nie.
Groot was my ontnugtering toe ek uiteindelik by die huis aankom en bespeur my “positiewe” briewe is so gesensor dat geen mens kop of stert kon uitmaak wat daar geskryf staan nie. Arme Zelda kon maklik die briewe aangesien het as iemand wat probeer verbloem dat ek reeds raakgeskiet is en nie die boodskap per brief wil deurgee nie, dat ons reeds gevange geneem is en hulle nie wil sê waar ons is nie, of alternatiewelik dat ek bossies was en onsamehangend geskryf het. Jou goeie bedoeling kon dalks verkeerd geinterpreteer word en i.p.v ‘n heldeontvangs tuis, kon ‘n vet klap dalk jou voorland gewees het…
Dit het omtrent iets soos die volgende gelyk;
Huistoe skryf was vir my altyd lekker en ek het altyd elke dag ‘n bladsy of twee geskryf en dan met een brief so ‘n hele oorsig gegee van dinge daar bo. My briewe was altyd positief want ek wou beslis nie nog vir Zelda meer bekommerd maak as wat dit nodig was nie.
|
|
Read more...
|
|
|
Written by Johann de Jager
|
|
"Vandag weet ek wat ek moes gedoen het. Ek moes aanhou stap het. ... Maar wysheid agterna maak van ons almal kenners. Cornè Krige Rapport 30/10/2005.
Hierdie opmerking het Cornè Krige gelewer na Kamp Staaldraad. Hulle was verplig om in die koue water te bly. Dit laat my dink aan soveel situasies waarvandaan ek self al eerder in my lewe moes uitstap het. Hoekom kom ons nie so vêr om dit te doen nie? Persoonlik dink ek dit het ook te maak met vrees, vrees vir die onbekende. My toekoms word dalk bedreig, wat gaan mense van my dink, ek gaan lekker stupid lyk, ek gaan my naam ruk. Kom ons maak dit meer avontuurlik, ek kan dit hanteer, dis nie so erg nie.
Die ander faktor wat hand aan hand gaan is dat jy maklik ‘n slaaf kan word. Wanneer jou logika (gewete) daardie eerste keer vir jou sê; “Hokaai Boet, dis verkeerd, dit werk nie so nie!” en jy reageer nie dadelik om hierdie situasie aan te spreek nie, begin jy weldra gewoond raak aan situasies wat ontstaan en as jy jou kom kry doen jy lekker daaraan mee. Dan lyk en voel dit vir jou selfs reg. Dis ‘n strik waarmee die satan jou gedagtes gevange neem en jou sy wil laat doen. Hierdie het al in my persoonlike lewe ongelooflike pyn en hartseer vir Zelda gebring. Weet jy hoekom?, sy was in die eerste plek nie bereid om verstrengel te raak nie en tweedens kon sy sien wat besig was om te gebeur.
“Agterna is ons almal kenners”, sê Cornè. Dis waar. Miskien moet jy die volgende keer luister as jou man of vrou, jou vriend of vriendin hierdie dinge met jou deel. Gewoonlik kan hulle ‘n nugter onderskeiding maak. Dis gewoonlik iets wat jy nie wil hoor nie, of jy is so diep opgeslurp jy weet die enigste manier uit is om gefire te word as jy nie meer saam met die stroom wil gaan nie.
Was daar maar net ‘n maklike manier uit het ons almal dit seker gedoen. Gelukkig het ons God aan wie ons eerstens hierdie kan openbaar maak en tweedens die situasie oor te kan gee aan.
Johannes 8:32 sê dat die waarheid ons sal vrymaak. Glo dit, dis soet, bevrydend en waar.
Begin vandag lewe, my Boetie en Sussie.
Johann |
|
Anders as waar die betekenis van hierdie opskrif ‘n voorwaarde vervat dat jy iets sal doen om jou liefde te bewys, het ek oor die jare geleer watter verantwoordelik ek teenoor Zelda het wat my liefde vir haar betref. So raak mens maklik gewoond aan jou maat en net so maklik raak jy onbedagsaam en ongevoelig teenoor hom of haar se behoeftes. Gewoonlik loop hierdie uit op ‘n rusie om dan maar net weer die siklus te herhaal verder af in die pad.
Aanvanklik sou ek ek vir Zelda verkwalik oor sulke tipe opmerkings. “Ek is mos nie iemand wat ontrou is, of wat elke aand kuier of nie dit of dat nie—ek is mos lief vir jou?” was een van my antwoorde. Dit laat my dink aan die grappie waar die vrou vir die man gevra het hoekom hy nie vir haar sê dat hy haar ooit liefhet nie. “33 jaar gelede het ek vir jou in die kerk gesê dat ek vir jou liefhet. En totdat ek eendag sê dit is nie meer so nie, bly dit onveranderd!”
Met die verloop van tyd het ek tot die besef gekom dat dit dieper gaan as bloot ordentlikheid en bedagsaamheid. Dit het gegaan dat ek haar nie wou teleurstel nie. As ek ‘n keuse moes maak wat my vrou tweede in my lewe sou stel, was dit belangriker om myself eerder tweede te stel en haar belange eerste te stel. Hierdie was gewoonlik nie groot “issues” nie, net eenvoudig ongerieflik. Was ek nog steeds lief vir my vrou lief ten spyte dat ek haar tweede sou stel? Ongetwyfeld. Ongelukkig kon Zelda nie dieselfde sê nie—dis hoe sy dit ervaar het.
My Christen-lewe het ongelukkig al baie dieselfde paadjie geloop. Menigmaal moes Jesus maar agter in die ry staan wanneer dit by my behoeftes kom. Het ek Jesus geken? Ongetwyfeld. Het Hy al baie die “scraps” gekry, dit wat oorgebly het? Ek is te skaam om te antwoord.
|
|
Read more...
|
|
Written by Johann de Jager
|
|
Hoeveel moeite kan 'n mens maak vir een siel? Ek en Zelda gaan drink eenkeer gou koffie en iemand getuig teenoor ons hoe iemand se lewe ten goede verander het of besig om te verander. Erens het Jesus 'n afspraak met die man gehad. Ons is van ons "stand af".
Dit bring my toe by my vraag, "Wat is die prys van een siel?" So baie keer probeer mens mos die massas beweeg. Kyk maar in kerke. Duisende sit daar in die banke en as die net een of twee reageer na 'n uitnodiging (uit die "potensiële" honderde) om sy lewe reg te maak is dit half teleurstellend...
Zelda antwoord my toe; "Jesus aan die kruis"
Dalk het jy al menigmaal uitgereik na mense of baie moeite gedoen en voel jy dalk mismoedig, resultate opgeweeg teenoor jou moeite, balanseer nie.
Ons kan nie 'n prys opsit op een siel nie, dis nie met geld en moeite koopbaar nie, maar met die bloed van Jesus.
Johann |
|
Written by Johann de Jager
|
|
Jy sien sy motiewe sommer met die eerste oogopslag. Daardie kyk in sy oë draai geen doekies om nie. Jy kan maar voorgee dat hy nie bestaan nie en selfs geen verdere oogkontak maak nie, maar daar is geen manier dat jy nie gekonfronteer gaan word nie.
'n Paar jaar gelede word ek vir 'n ses geslaan in Petrusville. Ons was besig met voorbereiding vir 'n musiekevangelisasie uitreiking toe ons stop by 'n kafeetjie vir koeldrank.
"My Lanie" skop hy af.
"Kan ek asb net iets vir jou vertel?"
Hy sê : "Jy weet, my Lanie, dinge is baie tuff hierdie dae. Ek het 'n kind in die skool waarvoor ek moes klere koop. Verder moet ek kos op die tafel bring. Jy weet, hierdie goed is baie duur en my geld is op"
"Ek wil graag vir my net 'n six pack koop. Wil jy nie asb help nie?"
Ek is sprakeloos en help sowaar die man in sy kwaad! (dalk moes ek eerder vir hom 'n krat melk gekoop het...)
Die man het nie doekies omgedraai nie, hy was blatant eerlik oor sy behoefte.
Dit gaan veel dieper as dit. Eerlikheid het een vername eienskap. Dit maak vry. Vry van skuldgevoelens, Vry van emosionele bindinge. Dit bring heling. Breek mure af. Bou verhoudings. Gee nuwe geleenthede.
Solank as wat jy nie eerlik is nie, is jy 'n slaaf, 'n gevangene, vasgeboei in kettings.
Die Woord sê nie verniet, "Die waarheid sal jou vry maak" nie.
Johann |
|
|
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>
|
|
Page 1 of 19 |
